Ben jij een Witte Raaf ?

Voel je jezelf met enige regelmaat uit de toon vallen? Baal je regelmatig over de manier waarop jullie vergaderen? Denk je vaak, zo kan het niet langer en ga je toch voor pais en vree? Heb je visie op, dan wel ideeën over hoe dingen beter, prettiger, duurzamer kunnen? Vind je dat veranderingen te langzaam gaan? Zit je regelmatig fel in inhoudelijke discussies, maar gebeurd er toch weinig mee? Valt je op dat reorganisaties vooral gaan over het heen en weer schuiven van afdelingen, functies en rollen; meer van dit, minder van dat of omgekeerd? Merk je op dat discussies bovenal gaan over wie de sterkste is en het handhaven van posities, doch zelden waar het volgens jou echt om zou moeten gaan; met alle gevolgen van dien? Voel je je strijdbaar? Sta je andere veranderingen voor dan de gevestigde orde zegt te willen? Ben je uiterst strategisch bezig in hoe je je ideeën kunt verwezenlijken? Pas je je aan, maar voelt het eigenlijk niet lekker?
Als je vergelijkbare waarnemingen in jezelf ervaart; zou het weleens kunnen zijn dat je een witte raaf bent. Mij valt op dat er steeds meer witte raven in organisaties zijn.
Witte raven zijn mensen die visies en/of ideeën hebben over of aanvoelen hoe het eigenlijk eerlijker, effectiever kan met de afdeling, de organisatie, de maatschappij, het leven. Zij weten of voelen aan dat er grote noodzaak is om dingen anders dan vroeger te doen. Velen van hen bespeuren ongenoegen over hoe de dingen gaan en zouden het graag anders willen zien. Maar de meesten passen zich aan.

Ik onderscheid, in grote lijnen, tot nu toe zeven typen:

1. Zij die er voor kiezen om alleen te doen wat zij prettig of belangrijk vinden los van enige gevestigde orde.
2. Zij die (heel goed) weten dat ze een witte raaf zijn en het risicovol durven inzetten.
3. Zij die zich ervan bewust zijn een witte raaf te zijn, dit net genoeg succesvol inzetten om zelf voldoende lol in hun werk en leven te hebben maar weinig risico lopen.
4. Zij die zich, om welke reden ook, veelal succesvol aanpassen maar hun eigen aard verloochenen.
5. Zij die niet in de gaten hebben dat ze in positieve zin anders zijn dan hun omgeving.
6. Zij die veel ideeën hebben maar niet weten hoe ze die aan de ‘man’ moeten brengen.
7. Zij die de durf niet hebben om zichzelf en hun ideeën in te brengen.